Ομιλία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη στο 13ο Τακτικό Συνέδριο της ΟΝΝΕΔ με θέμα: «Ελλάδα 2030»

Σας ευχαριστώ γι΄ αυτή τη θερμή υποδοχή. Και σας ευχαριστώ για τους αγώνες σας, για τη μεγάλη μας ΟΝΝΕΔ, για τη Νέα Δημοκρατία μας.
 
Αγαπητέ Πρόεδρε του Συνεδρίου, φίλε Παύλο, φίλε Ορφέα, συμμαχητές Οννεδίτισσες και Οννεδίτες, Δαπίτισσες και Δαπίτες, καλώς ήρθατε.
 
Αγαπητοί τέως Πρόεδροι της νεολαίας μας, χαίρομαι που βλέπω τόσους ανάμεσά σας. Ξαναβρισκόμαστε στο Συνέδριο της νεολαίας μας, ύστερα από τους αλλεπάλληλους περιορισμούς της πανδημίας. Είμαστε, όμως, και πάλι εδώ, αγαπητέ Παύλο, αγαπητέ Ορφέα, περισσότεροι παρά ποτέ, έτοιμοι να ανανεώσουμε τους δεσμούς της παράταξής μας με τη νέα γενιά.
 
Εντοπίζοντας -όπως πάντα έχουμε το θάρρος να κάνουμε- τα σωστά και τα λάθη της δικής μας πορείας. Κυρίως, όμως, ανιχνεύοντας τα ζητούμενα της εποχής. Γιατί ο στόχος μας παραμένει ένας: Μέσα σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα να καταστεί πόλος σταθερότητας και προόδου. Ενώ οι νέοι της, μακριά από τις σκιές που τους περιβάλλουν, να κατακτήσουν μια ζωή καλύτερη από αυτή των γονιών τους.
 
Και είναι αλήθεια ότι εδώ και 48 χρόνια η ΟΝΝΕΔ κατόρθωσε να καθιερώσει αξίες που, όπως θύμισε και ο Παύλος και το γνωρίζουμε όλοι μας όσοι έχουμε μια διαδρομή σε αυτή την παράταξη, άλλοτε πολεμήθηκαν. Και πολεμήθηκαν σκληρά. Σήμερα, όμως, αποτελούν πλέον κοινό τόπο. Θυμίζω ότι πρώτη η Οργάνωσή μας συνύφανε το ατομικό με το συλλογικό ως μοχλό για την κοινωνική ανάπτυξη.
 
Η ΟΝΝΕΔ μίλησε με τόλμη για πολιτικό φιλελευθερισμό και δικαιώματα σε καιρούς που οι αντίπαλοί της έκρυβαν τις αρετές της Δημοκρατίας κάτω από θολά επαναστατικά συνθήματα. Και μόνη η ΔΑΠ πρόταξε στα πανεπιστήμια την άμιλλα απέναντι στην εξίσωση προς τα κάτω, που κάποιοι δυστυχώς υποστηρίζουν ακόμη και σήμερα.
 
Ήταν, επίσης, η ΟΝΝΕΔ και η Νέα Δημοκρατία που επέλεξαν την Ευρώπη.  Αυτό που τώρα σε όλους μας και στη δική σας τη γενιά είναι τόσο αυτονόητο.  Στη δική μας εποχή, όμως, ήταν εποχές που η πολιτική μόδα τότε της Αριστεράς θαύμαζε όχι την Ευρώπη αλλά τριτοκοσμικά καθεστώτα. Το κάναμε χωρίς συμπλέγματα για την πατρίδα, υπηρετώντας την παρακαταθήκη του ιδρυτή μας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 
 
Ήμασταν εμείς που όταν άλλοι έβαζαν τις νέες και τους νέους να μαζεύουν ζαχαροκάλαμα στην Κούβα, εμείς τους συναντούσαμε παντού στην Ελλάδα, στη Σχολή, στη δουλειά, στη διασκέδαση. Τους συναντούσαμε σε εκδηλώσεις, ελεύθερες και ανοιχτές, χωρίς κουκούλες και βαριοπούλες, όπως πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη. 
 
Επικαλούμαι τα παραπάνω, όχι μόνο για να επισημάνω την ιδεολογική δικαίωση η οποία κατακτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, όσο για να σημειώσω την ιστορική σημασία της πολιτικής δράσης της Νεολαίας στη διαμόρφωση, τελικά, ολόκληρης της κοινωνίας. Κάτι που συνεπάγεται προφανώς και νέα καθήκοντα για τη νέα ΟΝΝΕΔ: να γίνει το πιο ανήσυχο κομμάτι της παράταξης, με καινοτόμες δράσεις να διαμορφώσει ένα δημιουργικό ακτιβισμό αντί του καταστροφικού αρνητισμού των αντιπάλων μας και μέσω αυτού να απλωθεί η νέα γενιά σε ολόκληρη τη χώρα.
 
Από την εποχή της επανίδρυσής της, άλλωστε -τολμηρό βήμα, το οποίο κάναμε πριν από κάποια χρόνια- ζήτησα ένα πράγμα από την ηγεσία της παράταξης αλλά και από όλα τα μέλη της: Να μην αποτελέσει ούτε παράρτημα του κόμματος, ούτε σε καμία περίπτωση να είστε εσείς φωτοτυπία των πιο μεγάλων στελεχών, γιατί η Κυβέρνηση έχει ανάγκη την υπεύθυνη αμφισβήτηση του έργου της προκειμένου να αποφύγει τον μεγάλο κίνδυνο που δεν είναι άλλος από τον εφησυχασμό του κράτους και της εξουσίας. Ενώ και η παράταξη, μόνο με τη δροσιά της νεανικής ματιάς ανανεώνεται. 
 
Έχετε συνεπώς ένα ρόλο διπλό: Από τη μία πλευρά να μεταφέρετε τις ιδέες μας σε κάθε νέο πολίτη -ξέρω ότι πολλοί από αυτούς αποστρέφονται την πολιτική. Από την άλλη να εμπλουτίζετε την πολιτική σας και την πολιτική μας, τελικά, με τα μηνύματα που παίρνετε από τις επαφές σας με τη νέα γενιά.
 
Και η ταυτότητα του Συνεδρίου είναι πράγματι εντυπωσιακή: 82.757 μέλη. Μεγάλωσε η ΟΝΝΕΔ. 22.000 νέες εγγραφές στη θέση των 9.500 παλιών στελεχών που πέρασαν το ηλικιακό όριο. Και ξέρω ότι είναι πάντα γλυκόπικρη αυτή η διαδικασία να αποχωρίζεται κανείς την οργάνωση της Νεολαίας, σας διαβεβαιώνω, όμως, ότι μία φορά ΟΝΝΕΔίτης, πάντα ΟΝΝΕΔίτης.
 
Είμαι υπερήφανος γιατί μέσα από την υποδειγματική ψηφιακή ανάδειξη των 2.393 συνέδρων, δείξαμε ότι μπορούμε να λειτουργούμε δημοκρατικά. Και είμαι πολύ χαρούμενος γιατί αυτή η σημερινή κορυφαία πολιτική δράση της οργάνωσης συνδυάζεται, όπως το έχουμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια, με σημαντικές δράσεις με κοινωνικό αποτύπωμα: Δράσεις της Φλόγας, της Δασοπροστασίας, του Καταφυγίου για τα Αδέσποτα. Όλα αυτά φανερώνουν ένα πράγμα: Ότι η ΟΝΝΕΔ δεν λειτουργεί αποστειρωμένα, αλλά δρα και ζει πραγματικά μέσα στην κοινωνία. Συγχαρητήρια, λοιπόν, σε όλους και σε όλες, γιατί ξέρω ότι έγινε πολύ σκληρή δουλειά για να διοργανωθεί αυτό το Συνέδριο.
 
Και βέβαια, να πω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση για την παράταξη από το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της είναι σήμερα ο Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής. Παύλο, ευχαριστούμε. Ορφέα, είναι βαριά η φανέλα του Προέδρου της ΟΝΝΕΔ, αλλά σου εύχομαι από τώρα καλή δύναμη. Και θα σταθείς στο ύψος των περιστάσεων.
 
Σκεφτόμουν καθώς ερχόμουν το τελευταίο Συνέδριο της Οργάνωσης, πριν από δυόμισι χρόνια, και μερικές φορές φαίνεται σαν να έχουν περάσει δεκαετίες. Διότι στο μεταξύ, από τότε που βρεθήκαμε τελευταία φορά, η χώρα βίωσε επάλληλες και αλλεπάλληλες προκλήσεις. Από την μεταναστευτική επίθεση στον Έβρο μέχρι την διετή πανδημία. Από την τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία. Την διεθνή έκρηξη της ενέργειας και των τιμών, που δυστυχώς διαρκεί ακόμα.
 
Και όλα αυτά ενώ από το καλοκαίρι του 2019 η οικονομία μας επανερχόταν σε τροχιά ανάπτυξης, οι φόροι και οι εισφορές είχαν αρχίσει να μειώνονται. Έργα προχωρούσαν. Μεγάλες επενδύσεις δημιουργούσαν νέες θέσεις εργασίας. Παρά τις διαδοχικές τρικυμίες, όμως, η πατρίδα μας δεν ξέφυγε από την πορεία της. Κερδίσαμε τα στοιχήματα της συγκυρίας.
 
Και έτσι σήμερα, μέσα από μια παγκόσμια αναστάτωση, από την απρόκλητη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η Ελλάδα είναι ισχυρότερη από ό,τι ήταν τις τελευταίες δεκαετίες. Και οικονομικά και αμυντικά και γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά.
 
Συνεχίζοντας να στηρίζει το εισόδημα των πολιτών, ειδικά των πιο αδύναμων. Διευκολύνοντας τις επιχειρήσεις, μειώνοντας διαρκώς την ανεργία. Ένα πεδίο το οποίο μαζί με την Παιδεία και τον Πολιτισμό, θεωρώ ότι συγκροτεί το βασικό τρίπτυχο αναγκών κάθε νέου ανθρώπου.
 
Δεν θα μιλήσω σήμερα, εδώ συνολικά για τον κυβερνητικό μας απολογισμό. Είχαμε, εξάλλου, την ευκαιρία, στο εξαιρετικά επιτυχημένο Συνέδριό μας, να κάνουμε αυτόν τον ουσιαστικό απολογισμό. Όμως, ειδικά για τη νεολαία έγιναν και γίνονται πολλά και αξίζει να μην τα ξεχνάμε και αξίζει να τα θυμόμαστε.
 
Από την αναγνώριση των δικαιωμάτων και την προστασία των ταχυμεταφορέων, μέχρι το πρώτο ένσημο για την πρόσληψη νέων χωρίς προϋπηρεσία. Από τις 150 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας του ΟΑΕΔ, ως το νέο ασφαλιστικό. Αυτό το οποίο θα επιτρέπει πια στη δική σας τη γενιά, στους νέους εργαζόμενους, να μπορείτε εσείς να διαχειρίζεστε όπως κρίνετε καλύτερα, υπό την εποπτεία του κράτους πάντα, τις εισφορές σας για τις επικουρικές σας συντάξεις.
 
Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε ότι πρωτίστως στους νέους απευθύνεται και η μεγάλη αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 50 ευρώ το μήνα που πληρώθηκε για πρώτη φορά στα τέλη Μαΐου. Και το ίδιο, η τόσο σημαντική ψηφιακή κάρτα εργασίας που καταπολεμά την αδήλωτη εργασία και διασφαλίζει ωράρια και υπερωρίες.
 
Αλλά στους νέους απευθύνονται και μια σειρά από άλλα μέτρα: Το επίδομα των 2.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση έγινε πράξη από τη δική μας Κυβέρνηση. Το αφορολόγητο των 1.000 ευρώ για κάθε παιδί. Περισσότερες άδειες και στους δύο γονείς. Οι «Νταντάδες της γειτονιάς» που θα κρατούν τα παιδιά της εργαζόμενης μητέρας. Όλα αυτά, τη νέα γενιά και τα νέα ζευγάρια έχουν στο επίκεντρό τους.
 
Όσο για την Παιδεία, τη θεωρώ τον καθρέφτη του μέλλοντος, που ξεκινά από σήμερα. Ήδη υπηρετούν στην Παιδεία μας, στη δημόσια Παιδεία μας, περισσότεροι από 16 χιλιάδες νέοι εκπαιδευτικοί -οι πρώτες προσλήψεις τακτικού προσωπικού που έγιναν εδώ και παραπάνω από μία δεκαετία- νέοι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους.
 
Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί είναι, πια, για όλα τα παιδιά. Οι ξένες γλώσσες και οι δεξιότητες ξεκινούν από το νηπιαγωγείο. Το Νέο Σχολείο -δίνω πολύ μεγάλη σημασία σε αυτό- σύγχρονα μαθήματα, ψηφιακό εξοπλισμό, κριτική γνώση, πρότυπες και πειραματικές μονάδες παντού, αναγνωρίζεται τώρα από όλους και από τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Η σημασία των πρότυπων και πειραματικών σχολείων. 
 
Η αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης, ένας χώρος στον οποίο υστερούσαμε εδώ και δεκαετίες. Και βέβαια το πολύ σημαντικό νομοσχέδιο για την Τριτοβάθμια Παιδεία. Ένα νομοσχέδιο το οποίο θα θέσει τις βάσεις για σύγχρονα πανεπιστήμια με εσωτερικά προγράμματα ERASMUS. Σκεφτείτε λίγο πόσο δημιουργικό είναι να μπορείτε να παίρνετε ένα εξάμηνο ή ένα χρόνο και να μετακινείστε σε ένα άλλο πανεπιστήμιο, με ταυτόχρονες σπουδές σε διαφορετικές σχολές, με τη δυνατότητα να παίρνετε διπλά πτυχία. Αλλά, βέβαια, και τα πανεπιστήμιά μας να μπορούν να ανοίξουν με ξενόγλωσσα τμήματα. Να μπορούν να ενθαρρύνουν τα startups των φοιτητών, τη δική σας δημιουργική επιχειρηματικότητα. Όλα αυτά καθιερώνονται με το νέο νομοσχέδιο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.  Και αυτήν ακριβώς τη δημόσια εκπαίδευση των ίσων ευκαιριών και των μεγάλων μεταρρυθμίσεων αρνούνται σήμερα οι αντίπαλοί μας, υπονομεύοντας την εφαρμογή της. 
 
Θεώρησα, αγαπητέ Παύλο, αγαπητέ Ορφέα, εξαιρετικά εύστοχο και καλαίσθητο το γεγονός ότι στην είσοδό μας εδώ, λίγο έξω στο φουαγιέ, έξω από την αίθουσα στην οποία βρισκόμαστε, σήμερα, είναι μια μεγάλη βιβλιοθήκη. Επαναλαμβάνω λοιπόν, το δίλημμα σήμερα είναι: «Ή με τις βιβλιοθήκες ή με τις βαριοπούλες». Και να τοποθετηθούν όλοι ξεκάθαρα. Εμείς ξέρουμε από ποια μεριά είμαστε.
 
Όλοι εμείς, αλλά όχι μόνο όσοι βρισκόμαστε εδώ, πιστεύω και η μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών που δεν έχει κάνει το βήμα να ενταχθεί σε μια κομματική νεολαία, είμαστε με τη γνώση και την ελευθερία απέναντι στη βία και την παρανομία.
 
Το πανεπιστήμιο ανήκει στους φοιτητές και στους καθηγητές. Και όσο δύσκολο κι αν είναι, ο νόμος δεν θα σταματάει στις πύλες του. Οι Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων σύντομα θα είναι εκεί.
 
Αγαπητοί σύνεδροι, νεολαία δεν σημαίνει μόνο μόρφωση, δουλειά ή χρήμα.  Πρόσφατα χρησιμοποίησα τον όρο «ολιστική θεώρηση της ζωής». Ακριβώς για να τονίσω τους πολλούς παράγοντες που τελικά καθορίζουν πια την καθημερινότητα ενός νέου.
 
Κάποιοι, βέβαια, δεν κατάλαβαν ή έκαναν πως δεν κατάλαβαν. Σημασία, όμως, έχει η ουσία. Η νέα γενιά, κάθε νέα γενιά τα θέλει όλα και τα θέλει τώρα, όπως λέει και το παλιό σύνθημα. Όχι απλά καλούς μισθούς αλλά πλουραλιστικό πολιτισμό, ελεύθερο χρόνο, καθαρό περιβάλλον, ανοιχτή επικοινωνία, συμμετοχή στο δημόσιο διάλογο και πάνω από όλα αλήθεια.
 
Και πρόκειται, ίσως, για το πιο σύνθετο μέτωπο της πολιτικής μας για την νεολαία, καθώς απλώνεται σε ένα μεγάλο τόξο αναγκών που διαρκώς διευρύνεται. Για παράδειγμα, έχουμε ήδη σήμερα -αναγνωρίζοντας τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει η ίδια η φύση της εργασίας- ένα νέο πλαίσιο για την τηλεργασία με την κατοχύρωση του δικαιώματος της αποσύνδεσης. Όλα αυτά πιθανώς πριν από πέντε χρόνια θα μας ήταν έννοιες τελείως ξένες.
 
Έχουμε την ψηφιακή μέριμνα που χρηματοδοτεί εκατοντάδες χιλιάδες νέους ώστε να αποκτήσουν δικό τους τεχνολογικό εξοπλισμό. Και ναι, ήταν μία πρόταση η οποία ήρθε από εσάς: Κανείς νέος έως 29 ετών να μην πληρώνει πια τέλη κινητής τηλεφωνίας. Όλα αυτά είναι γενναίες αποφάσεις, αφορούν την καθημερινότητά σας. Όμως, δεν μας αρκούν.
 
Στην διάρκεια της πανδημίας, για να ενθαρρύνουμε τον εμβολιασμό των νέων, το Freedom Pass, το οποίο στην αρχή λοιδορήθηκε από κάποιους, έδωσε σε μισό εκατομμύριο νέους, όχι μόνο το κίνητρο να εμβολιαστούν, αλλά και 150 ευρώ για να καταναλώσουν σε υπηρεσίες πολιτισμού και τουρισμού.
 
Το κράτος πριμοδοτεί την αγορά βιβλίων, ειδικά από ανέργους, αναλαμβάνοντας την δωρεάν κατάρτισή τους. Η είσοδος στην εργασία σημαίνει και τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην κοινωνική τους ζωή.
 
Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα σε ένα τομέα πολιτικής ο οποίος παλαιότερα αποτελούσε αποκλειστικό «προνόμιο» της Aριστεράς. Αναφέρομαι στον τομέα των δικαιωμάτων. Για πρώτη φορά η Ελλάδα διαθέτει μία τολμηρή εθνική στρατηγική ισότητας με ειδικά σχέδια για τους ΛΟΑΤΚΙ+ και θεσμικές προβλέψεις για την παρενόχληση σε κάθε χώρο. Ποτέ άλλοτε δεν αναπτύχθηκαν τόσες οριζόντιες δράσεις κατά της έμφυλης και της ενδοοικογενειακής βίας, για την ισότιμη συμμετοχή της γυναίκας στην εργασία.
 
Και ακόμα, ποτέ το κράτος δεν αντιμετώπισε τόσο κατάματα τις υπόγειες αλλά υπαρκτές πληγές των καιρών: Την εξάρτηση από τις ουσίες. Τα ψυχικά προβλήματα, ειδικά τα ζητήματα που αφορούν τους εφήβους. Τη μόρφωση στις φυλακές. Σήμερα η Ελλάδα ακολουθεί μερικά από τα πιο πρωτοπόρα διεθνή προγράμματα απέναντι στα προβλήματα που πολιορκούν τους νέους ανθρώπους.
 
Προ ολίγων εβδομάδων είχα βρεθεί στον πρώτο Xώρο Eποπτευόμενης Xρήσης και συναντήθηκα με τα παιδιά που υποδέχεται. Πρόκειται για μια τομή που ξεπερνά στερεότυπα και αγκυλώσεις του παρελθόντος. Είναι μια τομή που έγινε πράξη, όπως πολλές άλλες, από την Νέα Δημοκρατία. Γιατί εμείς είμαστε η πραγματική προοδευτική δύναμη. Εμείς κάναμε πράξη όλες αυτές τις παρεμβάσεις. Όχι αυτοί που κυβερνούσαν πριν. Και περιέφεραν την προοδευτικότητά τους ως κενό σύνθημα, χωρίς ουσία.
 
Όμως είναι πολύ σημαντικό όλες αυτές οι παρεμβάσεις να μην χαθούν μέσα σε ένα επικοινωνιακό περιβάλλον, όπου τα fake news, οι φήμες και τα συνθήματα σκεπάζουν συχνά την αλήθεια. Και σε αυτό πρωταγωνιστεί η προπαγάνδα των λαϊκιστών. Το ζείτε, και όσοι από εσάς σπουδάζετε. Πότε η κατασκευή μιας βιβλιοθήκης θεωρείται καταπάτηση του ασύλου. Πότε λίγοι κρανοφόροι, πολλοί εκ των οποίων δεν έχουν καμία σχέση με το πανεπιστήμιο, βαφτίζονται “χιλιάδες φοιτητές”. Και πότε οι πρωταγωνιστές των επεισοδίων αποδεικνύονται επαγγελματίες τραυματίες. 
 
Ενώ την δουλειά των trolls συμπληρώνει η κομματική προπαγάνδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, διαδίδει τώρα ότι καταργούνται οι σύλλογοι και οι φοιτητικές εκλογές. Κάτι που προφανώς δεν ισχύει, καθόσον ο συνδικαλισμός στις πανεπιστημιακές σχολές προβλέπεται από το Σύνταγμα. Ούτε αυτό δεν γνωρίζουν.
 
Εκείνο που κρύβει το ψέμα της δημαγωγίας είναι η αλήθεια της ουσίας. Γιατί αυτό που αλλάζει είναι ότι στο εξής οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των Ιδρυμάτων θα αναδεικνύονται μέσα από ενιαίο ψηφοδέλτιο. Kι αυτό για να μη γίνονται οι αποφάσεις τους όμηροι των επιλογών και, δυστυχώς, μερικές φορές των παζαριών με φοιτητικές παρατάξεις.
 
Θέλω να θυμίσω, αγαπητέ Παύλο και αγαπητέ Ορφέα, ότι αυτή ήταν δική σας πρόταση και γίνεται πράξη. Και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ θα είναι εκεί στα πανεπιστήμια να δίνει τις μεγάλες μάχες και να πρωταγωνιστεί και πάλι και σε αυτές τις εκλογές, και με το νέο σύστημα ανάδειξης των εκπροσώπων στα φοιτητικά όργανα εκπροσώπησης.
 
Θέλω να σας ζητήσω να είναι συνεχής η επαγρύπνησή μας. Οι συκοφάντες να αποκαλύπτονται αμέσως και οι απαντήσεις μας, είτε στον δια ζώσης διάλογο, είτε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να είναι γρήγορες και καταλυτικές. Στο επόμενο διάστημα και παρά τον πόλεμο και τη διεθνή κρίση, φίλες και φίλοι, η Κυβέρνηση θα συνεχίσει να υλοποιεί το πολύπλευρο πρόγραμμά της για τη Νεολαία.
 
Όμως, ειδική προτεραιότητα θα αποτελέσει τώρα ένα πρόβλημα στο οποίο συμπυκνώνονται, νομίζω, οι περισσότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα ένα νέο κορίτσι, ένα νέο αγόρι. Και αναφέρομαι στην προσωπική στέγη, γιατί τα ενοίκια ανεβαίνουν και ο πρώτος μισθός δεν αρκεί για να τα καλύψει. 
 
Οι νέοι άνθρωποι δεν μπορούν και δεν πρέπει να ζουν συνέχεια με τους γονείς τους και χωρίς σπίτι είναι σχεδόν αδύνατον για ένα νέο ζευγάρι να κάνει οικογένεια. Ακριβώς γι΄ αυτό επεξεργαζόμαστε ένα πλήρες σχέδιο, που περιλαμβάνει όλες τις λύσεις και αξιοποιεί όλες τις δυνάμεις που διαθέτουμε: Από την ανεκμετάλλευτη περιουσία του δημοσίου, εκατοντάδες ακίνητα μέσα στα μεγάλα αστικά κέντρα, μέχρι αντικίνητρα και κίνητρα για να απελευθερωθούν διαμερίσματα που παραμένουν επί χρόνια κλειστά.
 
Και από τη συνεργασία της νέας Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης, ο παλιός ΟΑΕΔ, με τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας, μέχρι συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να ανακαινιστούν παλιές στέγες και να αποδοθούν και αυτές προς ενοικίαση σε προσιτό τίμημα ή να κατασκευαστούν νέες φοιτητικές εστίες στα πανεπιστήμια μέσα από συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Όπου θα μπορεί ένας φοιτητής με πολύ χαμηλό ενοίκιο να έχει πρόσβαση σε ποιοτική στέγη και χωρίς να χρειάζεται, ειδικά σε κάποιες πόλεις -ξέρετε πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα- να αναζητεί στέγη πληρώνοντας ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του μηνιαίου του εισοδήματος, επιβαρύνοντας τον οικογενειακό προϋπολογισμό, για να καταλήξει τελικά σε ένα ακίνητο το οποίο δεν πληροί καν τις βασικές προϋποθέσεις για να ζει κανείς αποδεκτά. Όλες αυτές, λοιπόν, είναι πολιτικές οι οποίες θα ανακοινωθούν σύντομα από την Κυβέρνηση και θα υλοποιηθούν, φίλες και φίλοι, στη δεύτερη τετραετία της Νέας Δημοκρατίας. 
 
Διαβάζω ότι κάποιοι έχουν αϋπνίες τελευταία. Σκεφτείτε πόσο θα χάσουν τον ύπνο τους, μετά τα αποτελέσματα των επόμενων εκλογών. 
 
Όμως, προϋπόθεση αυτής της προόδου για τη συνέχιση του σημαντικού μας κυβερνητικού έργου, είναι η πολιτική ασφάλεια. Η Ελλάδα σήμερα, παρά τις δυσκολίες, μπορεί να παρουσιάζει ανάπτυξη σημαντικότερη από τις πιο πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες, να μειώνει την ανεργία, να στηρίζει την οικονομία και την κοινωνία. Όμως, φίλες και φίλοι, δεν έχει το περιθώριο να γυρίσει πίσω. Γιατί σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον, ισχυρό κράτος είναι το σταθερό κράτος. Αυτό που μπορεί να εξασφαλίσει συνέχεια, συνοχή και συνέπεια.
 
Πέρυσι η χώρα πέτυχε τη δεύτερη μεγαλύτερη ελάφρυνση από φόρους στον ΟΟΣΑ, ενώ φέτος εξόφλησε, επιτέλους, πρόωρα τα δάνεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τον Αύγουστο, με το καλό, θα ολοκληρώσουμε την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία και το 2023 θα είμαστε έτοιμοι πια να κατακτήσουμε το μεγάλο στόχο της επενδυτικής βαθμίδας.
 
Αυτός ο δρόμος προς τα εμπρός δεν πρέπει να ανακοπεί. Γιατί είναι ο δρόμος που πρώτα θα κληθείτε να βαδίσετε εσείς, οι νέοι πολίτες. Εσείς και οι συνομήλικοί σας που εκτός των άλλων ζείτε και την αβεβαιότητα ενός κόσμου που αλλάζει με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και όχι πάντοτε προς το καλύτερο. 
 
Είστε η πιο κοσμοπολίτικη από όλες τις γενιές. Μεγαλώσατε έχοντας δεδομένη την άμεση και εύκολη επαφή με όλους σε μια ειρηνική και ελεύθερη Ευρώπη που αναζητούσε μόνο να γίνει καλύτερη. Και, όμως, σταδιακά είδατε, η δική σας η γενιά, τις αλλεπάλληλες οικονομικές τρικυμίες να απειλούν αυτό το ταξίδι σας στο μέλλον και όλα τα κεκτημένα να αμφισβητούνται.
 
Να γιατί θεωρώ κρίσιμο το ρόλο της Νεολαίας και στο μέτωπο κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, που ξανάφερε το αίμα στην ήπειρό μας ύστερα από τόσες δεκαετίες, όχι μόνο συστέλλοντας ένα κόσμο που οι νέοι θέλουν ανοιχτό, αλλά και παράγοντας ένα ολέθριο παράδειγμα αυταρχικών ηγετών που, με οποιοδήποτε πρόσχημα, επιδιώκουν να καταπατούν τα σύνορα των γειτόνων τους.
 
Χαίρομαι που είχαμε, αγαπητέ Παύλο, αγαπητέ Ορφέα, εκπροσώπηση από την ουκρανική νεολαία. Και λέμε στους φίλους μας στην Ουκρανία: Δεν χωρούν ίσες αποστάσεις απέναντι στον εισβολέα και στον αμυνόμενο. Είμαστε με την Ουκρανία γιατί είμαστε με την Ελευθερία και με τη Δημοκρατία, με την Ευρώπη και με την Ελλάδα.
 
Και να γιατί θεωρώ κρίσιμο το ρόλο της Νεολαίας στο μέτωπο και της δικής μας δημόσιας ζωής, γιατί ο λαϊκισμός που τόσο τραυματικά ζήσαμε -μην έχετε καμία αμφιβολία- θα δώσει την τελευταία του μάχη. Για αυτό και θα είναι η πιο ύπουλη και η πιο σκληρή. Κάτι που αναδεικνύει και τη δική σας συναρπαστική αποστολή: Να αντιτάξετε την αλήθεια στο ψέμα και στην μηδενιστική κριτική, να απαντήσετε με πράξεις στο παρόν στα συνθήματα που έρχονται από το αποτυχημένο παρελθόν. Και αυτό να γίνει παντού: στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, στη γειτονιά.
 
ΟΝΝΕΔίτισσες και ΟΝΝΕΔίτες, μόλις χθες ταξίδεψα στην Αστυπάλαια, στην Κω και στην Ψέριμο. Η πρώτη, η Αστυπάλαια, γίνεται το πρώτο πράσινο νησί, παράγοντας καθαρό και φθηνό ρεύμα για τους κατοίκους και προβάλλοντας ένα νέο τουριστικό μοντέλο και όντας στην πρώτη γραμμή της ηλεκτροκίνησης και των έξυπνων συστημάτων κινητικότητας.
 
Σκεφτείτε ότι αν πάτε σήμερα στην Αστυπάλαια, μέσα από μία εφαρμογή μπορείτε να έχετε στη διάθεσή σας είτε μικρό λεωφορείο on demand, είτε να νοικιάσετε για όσο χρόνο θέλετε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο ή ένα ηλεκτρικό σκούτερ. Και αυτά συμβαίνουν στην Αστυπάλαια, στο κέντρο του Αιγαίου.
 
Στην Κω, ανακοίνωσα την κατασκευή ενός νέου Νοσοκομείου. Ενώ στην ακριτική Ψέριμο, όπου μετά από 25 χρόνια υπάρχει πλέον γιατρός και μάλιστα στρατιωτικός, μίλησα με την παρουσία μου και μόνο.
 
Βλέπετε μπορεί οι γείτονες να τα βάζουν με την Ιστορία και με το Διεθνές Δίκαιο, όμως κάθε ρητορικό, επιθετικό τους βήμα μετατρέπεται σε ένα ακόμα βήμα της δικής τους υποχώρησης προς το περιθώριο και τη διεθνή απομόνωση.
 
Εμείς, όμως, ζούμε στην πραγματικότητα και ευχόμαστε μαζί με το όνομα τους να αλλάξουν και την λογική τους. Αλλά δεν ανοίγουμε διάλογο με το ανιστόρητο, με το παράνομο και με το παράλογο.
 
Προσέξτε όμως. Ο αληθινός πατριωτισμός δεν ζυγίζεται σε πομπώδη συνθήματα και δεν μετριέται με στολές και φιέστες. Αυτές ήταν οι «καμμένες» λογικές που απέτυχαν. Σήμερα, το εθνικό συμφέρον απαιτεί σταθερές συμμαχίες. Και τις έχουμε. Ισχυρή άμυνα. Και την χτίζουμε. Και, βέβαια, ικανότητα να προβάλλουμε παντού, όπου πρέπει και όπως πρέπει, τα δίκαιά μας τα οποία συμβαδίζουν πάντα με το Διεθνές Δίκαιο. Γι’ αυτό και κρατάμε τις πόρτες μας κλειστές σε προκλήσεις αλλά πάντα ανοιχτές στις συζητήσεις. Γιατί το νόμιμο επιχείρημα είναι και αυτό σήμερα ένα μεγάλο όπλο.
 
Ποιο ήταν, λοιπόν, το συμπέρασμα της χθεσινής ημέρας; Μια επίσκεψη, τρεις τόποι, τρεις προτεραιότητες. Πράσινες επενδύσεις για ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Υγεία και κοινωνική φροντίδα και ισχυρή άμυνα και προστασία των ακριτικών νήσων μας. Αυτή είναι η πολιτική της Κυβέρνησης. Και σε αυτή την πολιτική σας θέλω δίπλα μου. Την κάθε μια και τον καθένα ξεχωριστά.
 
Γιατί, σήμερα, μπορούμε πια να το πούμε ανοιχτά και δημόσια: Όταν με το καλό έρθει η νέα τετραετία, απόφασή μου είναι η Νεολαία να είναι στην πρώτη γραμμή. Και η νέα τετραετία να είναι, πρώτα και πάνω από όλα, αφιερωμένη στις δικές σας ανησυχίες.
 
Να τι θέλω για την γενιά των πολλαπλών κρίσεων. Για όλους εσάς. Τα κορίτσια και τα αγόρια που συναντηθήκατε πολλοί από σας με τα μνημόνια, όταν μπορεί να ήσασταν ακόμα στο Δημοτικό ή στο Γυμνάσιο. Με την περιπέτεια του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήσασταν στο Λύκειο ή κάνατε τα βήματά σας στο πανεπιστήμιο. Σήμερα συναντιέστε όλοι σας με τον πόλεμο στην Ουκρανία. 
 
Θέλω να αποφοιτήσετε, επιτέλους, από ένα πανεπιστήμιο της γνώσης. Ή από μια επαγγελματική σχολή που θα σας κάνει περιζήτητους επαγγελματίες. Θέλω να αισθάνεστε ότι μπορείτε να βρείτε δουλειά, όχι με μέσο, αλλά γιατί θα πατάτε καλά στα πόδια σας. Και γιατί στην χώρα θα γίνονται πολλές επενδύσεις που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίες και θα ξαναφτιάξουν αυτή την χώρα. Θέλω να μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας σπιτικό, χωρίς να έχετε το άγχος ενός ακριβού ενοικίου, αν τυχαίνει η οικογένειά σας να μην έχει ένα σπίτι να σας διαθέσει.
 
Και θέλω όλα αυτά να γίνουν σε μία ασφαλή και συμπεριληπτική κοινωνία, όπου η ελευθερία θα συνυπάρχει με την ευθύνη. Με το Κράτος αρωγό, με τις Υπηρεσίες του πια -όπως ήδη γίνεται- ψηφιακές και με την καθημερινότητα πιο φιλική στο περιβάλλον, στον πολιτισμό, στις εθελοντικές πρωτοβουλίες.
 
Κυρίως, όμως, με μία Πολιτεία που θα εργάζεται σκληρά, ώστε κάθε επόμενος χρόνος να είναι καλύτερος από τον προηγούμενο. Και για να συμβεί αυτό, η πολιτική αλλαγή, αυτή η δημιουργική πορεία που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2019, πρέπει να συνεχιστεί για τη σημερινή αλλά και για την αυριανή νέα γενιά.
 
Το Συνέδριό μας, λοιπόν, γίνεται αφετηρία για την τελική ευθεία προς την επόμενη εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Οι αγγελιοφόροι της θα πρέπει να είστε εσείς, το πιο ζωντανό κομμάτι της, μεταφέροντας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και σε κάθε παρέα νέων τα πολλά που έγιναν σε τόσο λίγο χρόνο. Τις μεγάλες δυσκολίες που κάναμε ευκαιρίες. Αλλά και τους κινδύνους που καραδοκούν ακόμα και σήμερα για να γκρεμίσουν ό,τι χτίσαμε με κόπο. Δεν κρύψαμε ποτέ αστοχίες, αλλά επιμείναμε και επιμένουμε πάντα ότι η πατρίδα χρειάζεται μία σωστή Κυβέρνηση που κάνει και λάθη, παρά μία λάθος Κυβέρνηση.
 
Κλείνω, με μία προσωπική εξομολόγηση. Ήμουν σίγουρος ότι σήμερα θα αντικρίσω πρόσωπα φωτεινά. Προβληματισμένα ίσως, αλλά αποφασισμένα. Πρέπει να σας πω, από καρδιάς, ότι αυτό που βλέπω μπροστά μου ξεπέρασε την προσδοκία μου. Είναι η ορμή των νιάτων, μαζί με την ευθύνη της ωριμότητας και η νεανική ευαισθησία δίπλα στο δυναμισμό της σοβαρότητας.
 
Κάντε τη δική σας υπόθεση, το δικό σας μέλλον, τη δική μας ελπίδα. Γιατί ήρθε ο καιρός να σπάσει ο φόβος πως η γενιά μου θα μεταφέρει στη δική σας γενιά μόνο προβλήματα. Για να αποδείξουμε ότι εμείς μπορούμε και εσείς είστε έτοιμοι να παραλάβετε τη σκυτάλη μιας νέας Ελλάδας που θα την ταξιδέψει στις επόμενες δεκαετίες του 21ου αιώνα. Θα είναι η Ελλάδα που αξίζουμε και μας αξίζει. Μια χώρα ασφαλής και περήφανη, με πολίτες που θα ευημερούν και θα προκόβουν.
 
Ξεκινάμε, λοιπόν, προχωράμε μπροστά, στοχεύουμε ψηλά, δίνουμε τη στήριξή μας στο νέο Πρόεδρο της Νεολαίας τον Ορφέα. Καλή επιτυχία στο 13ο Συνέδριο.
 
Ζήτω η ΟΝΝΕΔ, ζήτω η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ζήτω η Νέα Δημοκρατία. 
 
Σας ευχαριστώ και πάλι από την καρδιά μου για τη στήριξή σας. Καλή επιτυχία στο 13ο Συνέδριό μας.
 
Να είστε καλά, καλή δύναμη, καλή επιτυχία!