Oμιλία του Προέδρου της Ν.Δ. κ. Κ. Μητσοτάκη στην κοπή της πίτας της Διοικούσας Επιτροπής Θεσσαλονίκης του Κόμματος

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φίλες και φίλοι Νεοδημοκράτες, τί να πω; Την επόμενη φορά ούτε στο Αλεξάνδρειο δεν θα χωράμε! Σας ευχαριστώ από καρδιάς, για την πολύ θερμή υποδοχή και την αγάπη σας, που μου δείχνετε και σήμερα. Για το θερμό σας χειροκρότημα, για τη στήριξή σας στη μεγάλη μας παράταξη, τη Νέα Δημοκρατία. Θέλω, κατ’ αρχάς, να ευχηθώ σε όλους και σε όλες να έχουμε μια καλή χρόνια. Κάθε καλό σε εσάς, στις οικογένειές σας, στους δικούς σας ανθρώπους. Πάνω απ’ όλα υγεία. Υγεία και ευτυχία. Και το 2017 να είναι μια καλύτερη χρονιά, για σας, αλλά και για τη χώρα. Να είναι η χρονιά της μεγάλης πολιτικής αλλαγής.   
 
Είναι μεγάλη χαρά, που είμαι και σήμερα εδώ μαζί σας. Ξέρετε ότι, τους τελευταίους μήνες, έχω έρθει πολλές φορές στη Θεσσαλονίκη. Βλέπετε, δεν χρειάζεται να φτιάξω ειδικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη. Το γραφείο μου είναι όπου είναι οι πολίτες. Με αυτή τη συγκέντρωση που βλέπω σήμερα, η νίκη ξεκινάει από τη Θεσσαλονίκη.
 
Φίλες και φίλοι. ΟΝΝΕΔίτισες και ΟΝΝΕΔίτες,
 
Από αυτήν εδώ την αίθουσα, έχω εξαιρετικά ευχάριστες αναμνήσεις. Εδώ κάναμε την τελευταία συγκέντρωση πριν τις εσωκομματικές εκλογές, πριν από ένα – και λίγο παραπάνω - χρόνο. Ήταν γουρλίδικη αυτή η αίθουσα για εμένα προσωπικά και χαίρομαι ιδιαίτερα που σήμερα βλέπω ανάμεσά μας, υποστηρικτές που πίστεψαν σε αυτήν την προσπάθεια από την πρώτη στιγμή. Αλλά βλέπω και νέα πρόσωπα, πολλούς καλούς φίλους, πρόσωπα τα οποία αποδεικνύουν ότι, κάθε μέρα που περνάει, η Νέα Δημοκρατία διευρύνει την απήχησή της στην ελληνική κοινωνία. Δεν βλέπω μόνο φίλους και υποστηρικτές. Βλέπω συμμαχητές. Βλέπω συναγωνιστές. Βλέπω ανθρώπους αποφασισμένους να μπούμε όλοι μαζί στα χαρακώματα, να δώσουμε όλοι μαζί τη μεγάλη μάχη: Για να ξανακάνουμε την Πατρίδα μας, την Ελλάδα μας, δυνατή και περήφανη. Να τη φέρουμε εκεί που πραγματικά της αξίζει Να σηκώσουν οι Έλληνες, και πάλι, ψηλά το κεφάλι. Να γυρίσει, επιτέλους, στον τόπο μας η ελπίδα, η αισιοδοξία, αλλά κυρίως η πίστη στις πραγματικές δυνατότητες των Ελλήνων.
 
Φίλες και φίλοι,
 
Πριν λίγες μέρες, στις 25 Ιανουαρίου, συμπληρώθηκαν ακριβώς δύο χρόνια διακυβέρνησης από τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο.  Και νομίζω - είναι κοινός τόπος - ότι ήταν τα πιο εφιαλτικά χρόνια της Mεταπολίτευσης. Σε όλους τους τομείς. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι η πραγματικότητα. Ανεξαιρέτως, σε όλους τους τομείς, η Ελλάδα έκανε βήματα πίσω. Και δυστυχώς αυτά το πισωγυρίσματα ήρθαν ακριβώς τη στιγμή που η χώρα μας έβγαινε από την κρίση. Και νομίζω ότι ακόμα δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό πόσο μεγάλη ζημιά έγινε στη χώρα, αυτά τα τελευταία 2 χρόνια. Διότι η οπισθοδρόμηση δεν έχει προηγούμενο.
 
Θέλω να θυμίσω, στην κάθε μία και στον καθέναν σας, που ήμασταν τον Δεκέμβριο του 2014. Η χώρα, μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια, μετά από μεγάλες θυσίες, όλων των Ελλήνων πολιτών, είχε αρχίσει να βγαίνει από την κρίση. Είχαμε ανάπτυξη, οι προοπτικές της αγοράς ήταν καλύτερες και ο καθένας από εσάς αισθανόταν ότι, επιτέλους, είχαμε αφήσει πίσω μας τις μαύρες, τις σκοτεινές μέρες της κρίσης και των Μνημονίων.  Το 2014, θέλω να θυμίσω, ότι ως Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είχαμε αρχίσει να μειώνουμε σταδιακά τη φορολογία. Και το κάναμε χωρίς την έγκριση των πιστωτών μας. Τους πείσαμε, εκ των υστέρων, ότι αυτή ήταν η σωστή επιλογή. Με τον ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα, όλοι οι φόροι, ανεξαιρέτως, αυξάνονται.
 
Το 2014, μετά από μια πολύ συστηματική προσπάθεια που έγινε από το τότε Υπουργείο Οικονομικών, το Κράτος μείωνε συστηματικά τις υποχρεώσεις του, προς τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Είχαμε μειώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Από τα 7 δις, τις είχαμε πάει περίπου στα 3 δις. Και αυτά ήταν χρήματα ζεστά τα οποία έπεσαν στην πραγματική οικονομία. Σήμερα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, με τον ΣΥΡΙΖΑ, αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μειώνεται. Τα λουκέτα στις επιχειρήσεις, μέρα με τη μέρα, αυξάνονται. Το 80% των πολιτών, πιστεύουν σήμερα ότι το 2014 τα πράγματα ήταν καλύτερα. Το 90% των πολιτών, 9 στους 10 πολίτες, πιστεύουν ότι η χώρα πηγαίνει στη λάθος κατεύθυνση. Οι πολίτες λοιπόν, σήμερα, έστω και με κάποια καθυστέρηση, γνωρίζουν ότι παραδώσαμε τη χώρα σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτή που βρίσκεται σήμερα. 
 
Στην οικονομία, έχουμε μια πρωτοφανή φοροεπιδρομή, έχουμε στραγγαλισμό της πραγματικής οικονομίας, έχουμε πόλεμο στην υγιή επιχειρηματικότητα, έχουμε φορολογικό ξεζούμισμα των πολιτών, οι οποίοι έχουν φτάσει πια στα απώτατα όριά τους. Αλλά η ζημιά δεν περιορίζεται μόνο στην οικονομία.
 
Στην Παιδεία, υπάρχει τεράστια οπισθοχώρηση σε όλους τους τομείς. Εκεί ίσως εκδηλώθηκαν με τη μεγαλύτερη ένταση οι ιδεολογικές εμμονές του ΣΥΡΙΖΑ. Μια οπισθοχώρηση η οποία πιστοποιείται, δυστυχώς και από όλες τις εκθέσεις της   Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
 
Στην Υγεία, γιατροί και νοσηλευτές δίνουν, σήμερα μια τιτάνια μάχη σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, που πολλές φορές δοκιμάζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
 
Και βέβαια, κόντρα σε όλες τις διακηρύξεις, χτίζεται σήμερα, από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ένα νέο πελατειακό Κράτος με αντισυνταγματικές διαδικασίες. Με παράνομες μονιμοποιήσεις συμβασιούχων. Έχουμε εδώ μαζί μας πολλούς Δημάρχους, οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά αυτήν την σκοτεινή, αυτήν την θλιβερή ιστορία ενός Κράτους, το οποίο υποχρεώνει τους Δήμους να μονιμοποιήσει συμβασιούχους, τους οποίους οι Δήμοι πραγματικά δεν τους χρειάζονται, χωρίς να έχει εξασφαλίσει φυσικά τις απαραίτητες πιστώσεις για το πως θα πληρωθούν αυτοί οι άνθρωποι.
 
Και στο δημόσιο βίο βλέπουμε, κάθε μέρα, φαινόμενα αυταρχισμού, προσπάθεια ελέγχου κάθε ανεξάρτητης Αρχής, κάθε άλλης ανεξάρτητης εξουσίας.
 
Υποσχέθηκαν, φίλες και φίλοι, ελπίδα και προκάλεσαν κοινωνική κατάθλιψη.
 
Υποσχέθηκαν αξιοπρέπεια και έκαναν τη ζωή των πιο αδύναμων συμπολιτών μας, χειρότερη.
 
Υποσχέθηκαν διαφάνεια και αξιοκρατία και χτίζουν μεθοδικά τη νέα δική τους διαπλοκή, το δικό τους κομματικό Κράτος.
 
Και δεν θα κουραστώ να το λέω - και έχει μεγάλη σημασία να το επαναλαμβάνουμε - ότι τα μεγαλύτερα θύματα της πολιτικής Τσίπρα – Καμμένου, μιας δήθεν αριστερής Κυβέρνησης, ήταν τελικά οι ασθενέστεροι συμπολίτες μας. Αυτοί που μπορεί να πίστεψαν στον κ. Τσίπρα, ότι θα μπορούσε να κάνει τη ζωή τους καλύτερη. Ποιοι πλήττονται πραγματικά από τις αυξήσεις στον Φ.Π.Α. και τους έμμεσους φόρους; Ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι τα κατ’ εξοχήν αδύναμα εισοδηματικά στρώματα, που πλήττονται από τους έμμεσους φόρους. Ποιους πλήττει τελικά η περικοπή του ΕΚΑΣ; Και ακόμα αντηχούν στα αυτιά μας οι δεσμεύσεις για τη διατήρηση του ΕΚΑΣ, το οποίο και αυτό, φυσικά, κόπηκε από αυτήν την αναξιόπιστη Κυβέρνηση. Ποιους πλήττουν, τελικά,  οι αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης, στα συσκευασμένα τρόφιμα; Και ποιους πλήττουν οι αυξήσεις στα αγροτικά εφόδια, ο Φ.Π.Α. στο 24%, αν όχι τους μικρότερους παραγωγούς μας, αυτούς που αγωνίζονται σήμερα να κρατηθούν όρθιοι, όταν το κόστος παραγωγής, κάθε μέρα μεγαλώνει;
 
Εδώ, στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην Αθήνα, είναι γνωστά τα προβλήματα με τις αστικές συγκοινωνίες. Ποιοι πλήττονται τελικά όταν οι αστικές συγκοινωνίες δοκιμάζονται; Όχι οι πλούσιοι φίλες και φίλοι, οι αδύναμοι συμπολίτες μας. Αυτοί που τις χρησιμοποιούν και αυτοί που είναι απολύτως εξαρτημένοι από τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.  
 
Η πολιτική Τσίπρα – Καμμένου δεν είναι απλώς αποτυχημένη. Είναι κοινωνικά άδικη, είναι κυνική, είναι ανάλγητη. Καταδιώκει και καταδικάζει τους πολλούς Έλληνες. Αυτούς που στέλνουν τα παιδιά τους, όχι στα ιδιωτικά σχολεία, στα δημόσια σχολεία και στα πανεπιστήμια. Και αυτά υποβαθμίζονται, υποβιβάζονται, μέρα με τη μέρα. Αυτούς που βιώνουν την αύξηση της εγκληματικότητας, ένα πρόβλημα το οποίο ξέρω ότι απασχολεί και εσάς εδώ στη Βόρεια Ελλάδα. Είναι κατεξοχήν οι πιο φτωχές περιοχές αυτές που πλήττονται από την ανομία και αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση, καθώς το Κράτος δεν μπορεί να επιβάλει τον νόμο. Αυτοί που ταλαιπωρούνται στα δημόσια νοσοκομεία, δεν είναι οι πλούσιοι. Αυτοί έχουν πρόσβαση σε ιδιωτικές υπηρεσίες Υγείας. Και αυτοί που αναζητούν ελπίδα, αλλά βλέπουν ότι ναι υπάρχουν κάποιοι ωφελημένοι σήμερα από το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είναι οι εκλεκτοί του συστήματος, οι νέοι κομματικοί μανδαρίνοι, αυτοί που με μεγάλη άνεση  διορίζουν σε θέσεις με παχυλούς μισθούς.
 
Φίλες και φίλοι, κάνω μια παρένθεση με αφορμή την δυναμική παρουσία της νεολαίας μας. Σκέφτομαι ότι, αν εμείς ως Νέα Δημοκρατία πρέπει να μιλήσουμε σε μια ηλικιακή κατηγορία - δεν το κάνουμε γιατί μιλάμε σε όλη την κοινωνία - αλλά αν πρέπει να διαλέξουμε μια ηλικιακή κατηγορία την οποία πρέπει να πείσουμε για τον πολιτικό μας λόγο, είναι ακριβώς αυτή η νεολαία. Είναι τα παιδιά τα οποία σήμερα αποφοιτούν από τα πανεπιστήμια, τα οποία έχουν καταθέσει κόπο και ιδρώτα στις σπουδές τους και βλέπουν μια χώρα η οποία δεν τους ανοίγει προοπτικές και δεν τους δίνει ελπίδα.
 
Θα το πω, λοιπόν, ακόμα μία ακόμα φορά. Ποτέ η χώρα δεν γνώρισε πιο ανεύθυνη, πιο αδίστακτη, πιο επιζήμια Κυβέρνηση, από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Γι’ αυτό και η καταδίκη της από τους πολίτες, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, θα είναι τόσο βαριά όση και η κρίση της ιστορίας. Λαός και ιστορία θα είναι αμείλικτοι με τον κ. Τσίπρα.
 
Φίλες και φίλοι, θέλοντας να συνοψίσουμε τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τρεις λέξεις οι οποίες περιγράφουν αυτό το οποίο έχουμε ζήσει τα τελευταία δύο χρόνια, αυτές οι τρεις λέξεις  είναι: Ψέματα, ανικανότητα και φόροι.
 
Ανέβηκαν στην εξουσία με ψέματα, με λάσπη και κρατιούνται στην εξουσία σήμερα συνεχίζοντας τα ψέματα και  συνεχίζοντας τη λάσπη.
 
Ανικανότητα σε κάθε τομέα άσκησης πολιτικής.
 
Φόροι που διαλύουν την πραγματική οικονομία και δεν αφήνουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις να αναπνεύσουν. Θυμηθείτε από αυτήν εδώ την πόλη, θυμηθείτε τον Σεπτέμβριο του 2014 ο κ. Τσίπρας στάθηκε στο βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και τι σας είπε; 12 δις παροχές, το πακέτο της Θεσσαλονίκης. Και τι πήρε η ελληνική κοινωνία; 9 δις φόρους.
 
Και τώρα πανηγυρίζουν γιατί ξεπέρασαν τους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος. Αλλά τους ξεπέρασαν τους φόρους, εκτελώντας την παραγωγική Ελλάδα και τους ελεύθερους επαγγελματίες, που είναι τα τελευταία θύματα της ανάλγητης πολιτικής του κ. Τσίπρα.
 
Φίλες και φίλοι, δεν χρειάζεται η σημερινή μαζική, εντυπωσιακή παρουσία σας, σήμερα εδώ, για να πιστοποιήσουμε κάτι το οποίο όλοι γνωρίζουμε. Από την καθημερινή μας διαδρομή, την κοινωνική και  την επαγγελματική. Η περίοδος Τσίπρα φτάνει πια στο τέλος της.
 
Όλοι ξέρουν ότι, όσο παραπάνω μείνει ο κ. Τσίπρας στην εξουσία, αυτό σημαίνει στασιμότητα, παρακμή, αβεβαιότητα και τελικά επιδείνωση της ζωής των Ελλήνων πολιτών.
 
Δείτε τι συμβαίνει πάλι με το ζήτημα της αξιολόγησης. Εδώ και πολύ καιρό - και από το βήμα της Βουλής - είχα προειδοποιήσει έγκαιρα τον κ. Τσίπρα ότι, με τις επιλογές τις οποίες ακολουθεί, οδηγεί τη χώρα σε ένα απόλυτο αδιέξοδο.  Και δυστυχώς δεν φαίνεται ότι είναι ικανοί να μάθουν από τα λάθη τους. Διότι επαναλαμβάνουν διαρκώς τα ίδια λάθη. Καθυστερούν. Χάνουν ως Κυβέρνηση, αλλά φυσικά και η χώρα, κεφάλαιο αξιοπιστίας. Και, για άλλη μια φορά, ενώ τους είχαμε προειδοποιήσει, διαβάζουν λάθος τους διεθνείς συσχετισμούς.
 
Μας έλεγε ο κ. Τσίπρας ότι έχει καταφέρει να απομονώσει τους ακραίους της Ευρώπης και ότι θα δημιουργούσε μια νέα μεγάλη συμμαχία υποστηρικτική στις ελληνικές θέσεις. Μακάρι να ήταν έτσι. Αλλά δυστυχώς, αυτό το οποίο έγινε και αυτό το οποίο διαπιστώσαμε είναι ότι, προχθές στο Eurogroup, όλοι ήταν απέναντί στην Ελλάδα. Και, δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά. Διότι εδώ η ιστορία επαναλαμβάνεται, για άλλη μια φορά. Και τώρα δεν επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία. Οι περήφανες διαπραγματεύσεις του κ. Βαρουφάκη, το πρώτο εξάμηνο του 2015, μας στοίχησαν ένα νέο Μνημόνιο 86 δις ευρώ. Γύρισε την οικονομία και τη χώρα πολλά χρόνια πίσω. Όχι μόνο ως προς την απόδοση της οικονομίας, αλλά και ως προς την αξιοπιστία της χώρας.
 
Το ίδιο έγινε και  με την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Έπρεπε να κλείσει σε δύο μήνες, ολοκληρώθηκε σε 14 μήνες. Με ακριβώς ένα χρόνο καθυστέρηση. Και τι μας προέκυψε θυμίζω από την πρώτη αξιολόγηση;  Το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου, ο δημοσιονομικός «κόφτης» και φυσικά το Υπερταμείο, με τη δέσμευση να εκχωρηθεί σε αυτό το σύνολο της ακίνητης περιουσίας της χώρας για 99 χρόνια. Μέχρι το 2115, όταν τα εγγόνια των ΟΝΝΕΔιτών θα είναι στην ηλικία σας, η χώρα και η περιουσία της θα είναι ακόμα δεσμευμένη στο Υπερταμείο. Δυστυχώς, τα ίδια συμβαίνουν και τώρα. Η δεύτερη αξιολόγηση έπρεπε και αυτή να είχε κλείσει πριν από ακριβώς 12 μήνες, τον Φεβρουάριο του 2016.  Σήμερα, εγείρονται πράγματι από τους πιστωτές μας υπερβολικές απαιτήσεις. Εγείρονται, όμως, υπερβολικές απαιτήσεις διότι δυστυχώς η χώρα μας έχει απωλέσει όλο το μέρισμα αξιοπιστίας το οποίο κληροδότησε η προηγούμενη Κυβέρνηση προσωπικά στον κ. Τσίπρα. 
 
Και αναρωτιέμαι: Πόσες φορές πρέπει ο κ. Τσίπρας να επαναλάβει το ίδιο λάθος για να καταλάβει την τεράστια πολιτική – και όχι μόνο - ζημιά που κάνει στη χώρα με τη συμπεριφορά του; Και πόσες φορές θα πληρώνουν οι πολίτες, όλοι εσείς, τα λάθη του κ. Τσίπρα; Διότι αυτό που ζούμε σήμερα είναι αποτέλεσμα πολύ συγκεκριμένων εσφαλμένων επιλογών. Βεβαίως, η Κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες. Ευθύνες έχουν και οι εταίροι μας. Αλλά κάποιος έδωσε δικαιώματα στους εταίρους μας να εγείρουν υπερβολικές απαιτήσεις.
 
Και δυστυχώς, βρίσκεται πράγματι η χώρα μας μπροστά σε ένα τραγικό αδιέξοδο. Με ένα Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο ο κ. Τσίπρας κάποια στιγμή έλεγε ότι ήθελε να εκδιώξει, ταυτόχρονα έστελνε επιστολές για να το κρατήσει και το οποίο σήμερα ζητάει από τη χώρα πολύ αυστηρά μέτρα. Και ο κ. Τσίπρας δεσμεύει τη χώρα σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, για την επόμενη δεκαετία.  Και την ίδια στιγμή, κάποιοι ακραίοι κύκλοι στην Ευρώπη επαναφέρουν το σενάριο του Grexit. Γιατί πράγματι, φίλες και φίλοι, όταν ολοκληρωθεί - και θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος σε αυτό -το 3ο πρόγραμμα στα μέσα του 2018, η χώρα θα έχει τρεις επιλογές. Ή θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές, όπως όλες οι κανονικές χώρες, ή θα υπάρξει ένα 4ο πρόγραμμα, απροσδιόριστης διάρκειας, ή δεν θα υπάρξει τέταρτο πρόγραμμα, διότι κανείς δεν θα το προσφέρει στη χώρα. Και τότε θα επανέλθει ο εφιάλτης του Grexit. Και είναι αποκλειστική ευθύνη του κ. Τσίπρα ότι έχει εγκλωβίσει τη χώρα σε αυτό το τραγικό αδιέξοδο.
 
Λέμε, λοιπόν, φίλες και φίλοι, Νεοδημοκράτισες και Νεοδημοκράτες, καθαρά εδώ από τη Θεσσαλονίκη, ότι αν ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον της χώρας ας κάνει στην άκρη. Πάνω από τα πολιτικά συμφέροντα του κ. Τσίπρα είναι τα συμφέροντα της Πατρίδας, είναι τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
 
Ακούω τις τελευταίες ημέρες να επανέρχεται και να διακινείται και τον Τύπο, ένα σενάριο για στήριξη των νέων μέτρων και από την Αντιπολίτευση. Ας τα ξεχάσει αυτά ο κ. Τσίπρας.  Ένα είναι το δίλημμα, σήμερα, στην ελληνική κοινωνία: Με τον ΣΥΡΙΖΑ ή με την κοινωνία. Άλλο δίλημμα δεν υπάρχει. Και αυτό το δίλημμα απαντιέται μόνο με εκλογές. Μόνο με εκλογές, τις οποίες προκαλώ τον κ. Τσίπρα να τις κάνει, το συντομότερο δυνατό, ώστε η χώρα επιτέλους να ανασάνει. Και, σε κάθε περίπτωση, να μη διανοηθεί να ψάχνει για συνενόχους στα δικά του λάθη. Αυτός έφερε τα πράγματα μέχρι εδώ, αυτός θα αναλάβει την ευθύνη των δικών του επιλογών. Αλλά η αποτυχία του κ. Τσίπρα, δεν είναι αποτυχία της Ελλάδας. Η Ελλάδα μπορεί καλύτερα και αξίζει καλύτερα από τον κ. Τσίπρα. Αφού, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας δεν μπορεί, ας παραιτηθεί τώρα. Και ας δώσει στους Έλληνες τη δυνατότητα να αποφασίσουν αυτοί, κυρίαρχοι για το μέλλον τους. Τώρα. Προτού να είναι πολύ αργά. Διότι οι κίνδυνοι είναι πολύ μεγάλοι.
 
Φίλες και φίλοι, αναπόφευκτα τα βλέμματα των Ελλήνων πολιτών στρέφονται, πάλι, στη μεγάλη μας παράταξη. Στη Νέα Δημοκρατία. Οι προσδοκίες των Ελλήνων πολιτών στρέφονται σε εμάς. Και αυτήν τη φορά, η συζήτηση για το μέλλον της Ελλάδας και το μέλλον των Ελλήνων πολιτών θα γίνει στη βάση της αλήθειας. Από την πρώτη στιγμή, δεσμεύτηκα για ένα πράγμα: Ψέματα δεν πρόκειται να πω. Και δεν πρόκειται ποτέ εγώ να πρωταγωνιστήσω σε βιντεάκια, όπως αυτά τα οποία είδαμε τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τα δύο χρόνια του κ. Τσίπρα.  Σε τέτοια βιντεάκια πρωταγωνιστή εμένα δεν πρόκειται να δείτε.
 
Η Ελλάδα θα σηκώσει και πάλι το κεφάλι ψηλά. Αλλά θα το πετύχει με το δικό της τρόπο. Με σχέδιο, με σκληρή δουλειά, με τη δύναμη της αλήθειας. Και είμαι πολύ αισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος γιατί μέσα στη μαυρίλα, μέσα στην απαισιοδοξία η οποία καλλιεργείται από κάποιους, βλέπω ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα.  Κάτι αλλάζει κυρίως στη νέα γενιά. Η κοινωνία αρχίζει να γυρίζει την πλάτη της σε θεωρίες ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις. Ξέρει η κοινωνία, ξέρει κυρίως η νεολαία, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει με ένα νόμο και ένα άρθρο. Το ρεύμα που πιστεύει ότι δεν είμαστε μια χώρα δεύτερης διαλογής, ότι αξίζουμε κάτι καλύτερο ως Ελλάδα, δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
 
Σήμερα, διάβασα σε μια εφημερίδα κάτι πολύ ενδιαφέρον. Είδα μία  δημοσκόπηση η οποία προσπαθεί να διερευνήσει τις προθέσεις των πολιτών απέναντι στις αλλαγές και στις μεταρρυθμίσεις. Και τι είδαμε σε αυτήν τη μέτρηση; Κάτι το οποίο εμείς ήδη το ξέραμε και είχαμε επενδύσει σε αυτό. Ότι οι πολίτες ζητάνε την αλήθεια, ζητάνε αξιοκρατία. Αξιοκρατία, αυτή είναι η μαγική λέξη, την οποία επιλέγουν οι πολίτες ως το ένα χαρακτηριστικό το οποίο ζητούν από τον ηγέτη τους. Επιθυμούν μικρότερο και καλύτερο Κράτος. Και απαιτούν, ταυτόχρονα, λιγότερους φόρους. Με άλλα λόγια οι πολίτες, με τον δικό τους τρόπο, έρχονται και συστρατεύονται και στηρίζουν τη Συμφωνία Αλήθειας της Νέας Δημοκρατίας και τον οδικό χάρτη εξόδου της χώρας από την κρίση που εμείς προτείνουμε.  Και που προτείναμε, για πρώτη φορά, αναλυτικά από εδώ από τη Θεσσαλονίκη στη Διεθνή Έκθεση,  στην ομιλία που έκανα πριν από μερικούς μήνες. Και αυτήν τη μεγάλη, τη συχνά σιωπηλή κοινωνική πλειοψηφία, εμείς είμαστε έτοιμοι να εκφράσουμε. Ξέρετε, πολλές φορές είναι κάποιες οργανωμένες μειοψηφίες που κάνουν τη μεγάλη φασαρία, που θέλουν να δώσουν την εντύπωση ότι αυτές εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα. Όχι, φίλες και φίλοι, εμείς εκφράζουμε τη σιωπηλή κοινωνική πλειοψηφία, που θέλει την Ελλάδα να προκόψει με σκληρή δουλειά, με αξιοκρατία, με αλήθεια. 
 
Εμείς θέλουμε να εκφράσουμε τις δυνάμεις της λογικής, της ευθύνης, του εθνικού καθήκοντος. Τις δυνάμεις της δημιουργίας, της επιχειρηματικότητας, που θέλουν σήμερα να αναπνεύσουν και αισθάνονται ότι ασφυκτιούν σε αυτή την Ελλάδα. Θέλουμε να εκφράσουμε τα όνειρα, τις αγωνίες και τις φιλοδοξίες των πολλών Ελλήνων. Και μπορούμε. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Και κυρίως, είμαστε έτοιμοι, όλοι εμείς, και εγώ προσωπικά, αλλά και τα στελέχη μας, είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε το βάρος της ευθύνης που μας αναλογεί.
 
Είμαστε έτοιμοι, όχι απλά να κυβερνήσουμε, αλλά κυρίως να κυβερνήσουμε καλά και να βάλουμε τον Τόπο ξανά στο δρόμο της κανονικότητας, της ανάπτυξης, της προκοπής. Και απ’ αυτό θα κριθούμε τελικά.
 
Στο τρίπτυχο των  ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φόροι, ψέματα, ανικανότητα, εμείς αντιπαραβάλλουμε το δικό μας τρίπτυχο για την έξοδο από την κρίση.
 
Πρώτα, την ελπίδα της αλήθειας. Διότι και η αλήθεια από μόνη της γεννά ελπίδα. Για να αγκαλιάσουν οι συμπολίτες μας το πρόγραμμά μας, πρέπει πρωτ’ απ’ όλα να πιστέψουν σε αυτά που τους λέμε. Το έχω πει πολλές φορές, το επαναλαμβάνω και σε εσάς. Δεν πρόκειται να υποσχεθώ 100 και να κάνω 10. Θα υποσχεθώ 10 και θα τα κάνω όλα. Αυτό περιμένετε από εμένα.
 
Δεύτερον, αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα και τα όνειρα πολλών. Με ένα εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, το οποίο θα πηγαίνει πολύ πέρα από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Αλλά το οποίο πρέπει πάνω απ’ όλα, να το κάνουμε δικό μας κτήμα. Να το πιστέψουμε. Έχω κουραστεί πια - και σας το λέω ειλικρινά - από μια προσέγγιση η οποία λέει ότι οι μεταρρυθμίσεις – αυτές που έπρεπε να είχαμε κάνει εδώ και πολύ καιρό – πρέπει να τις κάνουμε, όχι γιατί είναι καλές για τη χώρα, αλλά γιατί κάποιοι ξένοι μας τις επιβάλλουν. Όχι, φίλες και φίλοι. Οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες γιατί, πάνω απ’ όλα, είναι αυτές που θα μας επιτρέψουν να αποκτήσουμε ένα λειτουργικό Κράτος και μια ανταγωνιστική οικονομία. Είναι απαραίτητες για να μπορέσει να ανασάνει η Ελλάδα. Και στόχος μας είναι να εκφράσουμε τις ελπίδες, τις φιλοδοξίες των πολλών, των τίμιων, των εργατικών Ελλήνων, που θέλουν να δουν τις ζωές τους να γίνονται καλύτερες. Αυτούς αφορούν οι μεταρρυθμίσεις. Και οι μεταρρυθμίσεις, δυστυχώς έχουν δυσφημιστεί στην Ελληνική κοινωνία. Έχουν ταυτιστεί απόλυτα με αυξήσεις φόρων, με μειώσεις συντάξεων. Εμείς λέμε κάτι διαφορετικό. Μπορούμε να πετύχουμε στοχευμένες μειώσεις κρατικών δαπανών και ναι μπορούμε να μειώσουμε - και θα μειώσουμε - τους φόρους. Θα μειώσουμε τον ΕΝΦΙΑ κατά 30% και θα μειώσουμε και τη φορολογία στις επιχειρήσεις από το 29% στο 20% σε 2 χρόνια, για να δώσουμε ένα αυξημένο κίνητρο στις επιχειρήσεις να μπορούν και πάλι να επενδύσουν, να προσλάβουν, να μεγαλώσουν. Μιλώ με πολλούς επιχειρηματίες, μικρούς, μεσαίους, μεγάλους, πρωτίστως πιο μικρούς. Το να ασκείς σήμερα επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα είναι σχεδόν μια ηρωική πράξη, με τους φόρους αυτούς. Και αυτό δεν είναι αποδεκτό. Ο πλούτος παράγεται - και δεν πρέπει να διστάζουμε να το λέμε - στην ιδιωτική οικονομία. Ας αφήσουμε πίσω τις φαντασιώσεις άλλων εποχών. Δεν είναι η Ελλάδα η τελευταία χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού. Να τελειώνουμε πια με όλα αυτά. Με αυτές τις σαχλαμάρες.
 
Αλλά μεταρρυθμίσεις όμως δεν αφορούν μόνο στην οικονομία. Μεταρρυθμίσεις αφορούν πρωτίστως στην Παιδεία. Συνομιλώ συχνά με νέα παιδιά από τα Πανεπιστήμια και βλέπω την αγωνία τους ότι πολλές φορές αισθάνονται ότι οι σπουδές που έχουν δεν τους ετοιμάζουν πραγματικά με δεξιότητες και γνώσεις για μια αγορά εργασίας που αλλάζει. Μιλώ πολύ συχνά με μαθητές, αλλά και δασκάλους στα σχολεία, που μου περιγράφουν σχολεία τόσο συγκεντρωτικά που όλα τα κανονίζει το Υπουργείο Παιδείας κεντρικά, σαν να μην ξέρει καλύτερα η σχολική μονάδα τι θα έπρεπε να κάνει για τα παιδιά. Εμείς θέλουμε σχολεία και Πανεπιστήμια με περισσότερη αυτονομία. Θέλουμε κυρίως δημόσια σχολεία και Πανεπιστήμια - θα μιλήσουμε και για την ιδιωτική εκπαίδευση σε άλλη ευκαιρία, αλλά η μεγάλη μεταρρύθμιση αφορά το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο Πανεπιστήμιο - που να προάγουν τις δεξιότητες, να δίνουν γνώσεις στα παιδιά μας για ένα κόσμο ο οποίος αλλάζει διαρκώς, και κυρίως να δίνουν ευκαιρίες. Η Παιδεία ήταν πάντα το βασικό εργαλείο κοινωνικής κινητικότητας σε αυτήν τη χώρα. Οι μεγαλύτερες γενιές το ξέρουν καλά. Αν δουλέψεις, αν σπουδάσεις, αν μελετήσεις, θα μπορείς να προσβλέπεις σε ένα καλύτερο αύριο. Και θα το πω, γιατί δεν είχα την ευκαιρία να απαντήσω σε μια αποστροφή του Πρωθυπουργού, όταν τον κατηγόρησα ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να διορίζει φίλους του, Καρανίκες, σε θέσεις ευθύνης. Με κατηγόρησε για ταξική πολιτική. Το ζήτημα δεν είναι ταξικό, φίλες και φίλοι. Θέλω ίσες ευκαιρίες για τα φτωχά παιδιά τα οποία δουλεύουν και παίρνουν διπλώματα και εξοπλίζονται με πραγματικά εφόδια για να μπορούν και αυτά  να διεκδικήσουν τη θέση που τους αξίζει σε αυτό τον κόσμο, που αλλάζει. Μην μπλέκουμε την ταξική πολιτική με την αναξιοκρατία. Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
 
Οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε, αφορούν προφανώς και το ίδιο το Δημόσιο. Οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να αξιολογούνται - δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ο οποίος θα διαφωνήσει σε αυτή την αίθουσα - ώστε να ξεχωρίσουν οι άξιοι από τους λιγότερο άξιους και να δίνουμε εφόδια και στους λιγότερο άξιους να μπορούν να βελτιώνονται. Αξιολόγηση όμως, παρά τα όσα λέει ο κ. Τσίπρας, δεν σημαίνει απολύσεις. Έχω δεσμευτεί ένας θα απολυθεί και αυτός είναι ο κ. Τσίπρας με τη βούληση του ελληνικού λαού.
 
Αυτό, λοιπόν, το συγκροτημένο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, το οποίο το ξεδιπλώνουμε κάθε εβδομάδα με νέες προτάσεις προγραμματικού λόγου συνθέτει ένα μεγάλο, ένα εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και τολμηρών αλλαγών. Ένα σχέδιο το οποίο, πάνω απ’ όλα, πρέπει να αγκαλιάσουμε εμείς. Ένα σχέδιο το οποίο θα προτείνουμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας και θα τους πούμε: Εμείς θα κάνουμε αυτές τις τολμηρές μεταρρυθμίσεις, θα τις υποστηρίξουμε, θα τις υλοποιήσουμε και από εσάς θέλουμε λίγη βοήθεια, λίγη μεγαλύτερη χαλαρότητα, ώστε να μην είμαστε ασφυκτικά εξαρτημένοι από πρωτογενή πλεονάσματα, για μια δεκαετία. Είναι μια έντιμη συμφωνία, φίλες και φίλοι, αυτή που θα προτείνουμε.  Αλλά στον πυρήνα της έχει τη βαθιά πίστη ότι οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις για τις οποίες σας μίλησα, είναι δικό μας κτήμα. Απορρέουν από τη δική μας ιδεολογία. Καλούμαστε με έναν τρόπο να δώσουμε μια ιδεολογική μάχη και να κερδίσουμε μια ιδεολογική μάχη την οποία, ως Παράταξη, δεκαετίες τώρα δεν τη δώσαμε. Ήρθε η ώρα όμως αυτή τη μάχη να τη δώσουμε και θα την κερδίσουμε. Με τη δική σας στήριξη και πρωτίστως με  τη στήριξη αυτής της καταπληκτικής νεολαίας.   
 
Το τρίτο για το οποίο θέλω να δεσμευτώ είναι ότι εμείς θα διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού την ενότητα των Ελλήνων. Είναι πάρα πολύ εύκολο, αυτήν την εποχή, που κυριαρχούν τα τσιτάτα και οι εύκολες ατάκες, να διχάσει κανείς τους Έλληνες. Είναι πολύ εύκολο να επενδύει κανείς στο μίσος, στο διχασμό, στην αντιπαλότητα, στην ένταση, στα βασικά αρνητικά αισθήματα των ανθρώπων, τα οποία ξέρετε πάντα, σε εποχές μεγάλης κρίσης, εκδηλώνονται. Οι άνθρωποι ψάχνουν να βρουν εξηγήσεις για έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει ραγδαία και πολλές φορές πείθονται από λαϊκιστές και δημαγωγούς οι οποίοι πάνω απ’ όλα διχάζουν την κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δίχασε. Δίχασε την ελληνική κοινωνία. Εξακολουθεί και σήμερα να τη διχάζει. Δηλητηριάζει με όλα αυτά τα οποία λέει το δημόσιο διάλογο. Η δική μας πρόταση δεν είναι μια κομματική διακήρυξη. Είναι ένα νέο εθνικό αφήγημα. Και η δική μας πρόταση απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες. Και θέλω και σήμερα, εδώ από τη Θεσσαλονίκη, να απευθυνθώ σε όλους τους φίλους μας και να σας πω ότι: Δεν με νοιάζει τι ψηφίσατε στις προηγούμενες εκλογές. Δεν με νοιάζει από πιο ιδεολογικό χώρο προέρχεστε. Αυτό το οποίο με νοιάζει είναι το πού θέλετε να πάτε. Που θέλουμε να πάμε τη χώρα. Αυτό πρέπει να μας ενδιαφέρει σήμερα. Να κοιτάξουμε μπροστά και όχι πίσω.
 
Αν θέλετε να βγει η Ελλάδα από την κρίση, ελάτε μαζί μας, σας λέμε.
 
Αν θέλετε μια Ελλάδα δυνατή και ισχυρή στην καρδιά της Ευρώπης, να συνδιαμορφώνει τις ευρωπαϊκές εξελίξεις σε μια εποχή όπου και η Ευρώπη δείχνει να έχει χάσει την κατεύθυνσή της,  ελάτε πάλι μαζί μας.
 
Αν θέλετε μια Ελλάδα δυνατή και υπερήφανη, με αξιοπρεπή εξωτερική πολιτική, ελάτε μαζί μας.
 
Στη νέα εποχή της δημιουργίας σας θέλω μαζί μας, φίλες και φίλοι. Όλους.
 
Φίλες και φίλοι,
 
Έχουμε ένα μεγάλο χρέος, κυρίως εμείς οι πολιτικοί. Και αυτό είναι να εμπνεύσουμε και πάλι τους Έλληνες. Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο. Ξέρω ότι υπάρχει μεγάλη καχυποψία, υπάρχει μεγάλη απογοήτευση. Οι Έλληνες αισθάνονται συχνά παρατημένοι. Φοβούνται σήμερα για το μέλλον της χώρας.  Δουλειά μας όμως είναι να σκοτώσουμε το φόβο που παραλύει κάθε δημιουργική δύναμη. Στην ομιλία μου στην Πολιτική Επιτροπή χρησιμοποίησα μια φράση - το λέω κυρίως για εσάς τους νεότερους - ενός σπουδαίου Αμερικάνου Προέδρου, του Ρούσβελτ, ο οποίος το 1933 όταν ορκίστηκε Πρόεδρος είχε πει ότι το μόνο πράγμα το οποίο φοβόμαστε είναι ο ίδιος ο φόβος. Αυτό το φόβο, λοιπόν, πρέπει να τον ξεπεράσουμε. Πρέπει να δυναμώσουμε την πίστη μας στις ικανότητές του λαού μας. Πρέπει να πιστέψουμε και πάλι στην ίδια την πολιτική διαδικασία, στη συμμετοχή, στην ίδια τη Δημοκρατία. Και βέβαια εμείς ως Νέα Δημοκρατία, ως μεγάλη Κεντροδεξιά Φιλελεύθερη Παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ως η παράταξη η οποία υπηρέτησε και υπηρετεί αυτή τη χώρα, με συνέπεια 43 χρόνια τώρα και εμείς πρέπει να δείξουμε στους πολίτες ότι αλλάζουμε και ότι προσαρμοζόμαστε στις νέες απαιτήσεις. Ότι και εμείς διδασκόμαστε από τα λάθη μας και εμείς έχουμε κάνει λάθη. Κανείς δεν είναι αλάθητος. Αλλά διδασκόμαστε και δεν θα τα επαναλάβουμε. Ότι, αυτή τη φορά, θα είμαστε καλύτεροι. Κάθε μέρα, μέσα από τη συμπεριφορά μας όλα τα στελέχη, αλλά και απλοί αγωνιστές τις παράταξης, αυτοί που κρατούν όρθιες τις κομματικές μας οργανώσεις, δείχνουν ότι είμαστε μακριά από κάθε  ίχνος αλαζονείας και κάθε ίχνος ρεβανσισμού. Ότι έχουμε συναίσθηση της κρισιμότητας των στιγμών και πλήρη επίγνωση των συνθηκών που θα αναλάβουμε τις τύχες της χώρας.
 
Κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να δείξουμε ότι είμαστε ιστορικό Κόμμα, αλλά όχι απαρχαιωμένο Κόμμα. Ανανεωνόμαστε σε όλα τα επίπεδα. Αναδεικνύουμε νέα στελέχη. Φέρνουμε νέο κόσμο στην πολιτική, μέσα από το Μητρώο Πολιτικών Στελεχών. Μια τολμηρή καινοτόμα διαδικασία, η οποία άνοιξε τις πόρτες της Νέας Δημοκρατίας σε ανθρώπους που στο παρελθόν είχαν δυσκολία να ‘ρθουν και να συνομιλήσουν με πολιτικά κόμματα. Με τις ομάδες προγράμματος αξιοποιούμε εκατοντάδες τεχνοκράτες και ανθρώπους που θέλουν, με τις ιδέες τους, να προσφέρουν στην κατάρτιση αυτού του εθνικού σχεδίου μεταρρύθμισης, το οποίο θα προτείνει η Νέα Δημοκρατία στον ελληνικό λαό. Διευρύνουμε την απήχησή μας και ανοιγόμαστε σε στελέχη που σε εμάς βλέπουν τη μεγάλη παράταξη που μπορεί να βάλει και πάλι τη χώρα στο νέο δρόμο. Πάμε καλά, πάμε πολύ καλά και θα πάμε ακόμα καλύτερα. Έχουμε λόγο να είμαστε ικανοποιημένοι από αυτά τα οποία έχουμε πετύχει. Αλλά δεν έχουμε κανέναν λόγο να εφησυχάσουμε. Η αποστολή μας δεν τελειώνει, ούτε σήμερα και τολμώ να πω δεν θα τελειώσει ούτε το βράδυ των εκλογών. Η αποστολή μας θα έχει ολοκληρωθεί όταν ξαναβάλουμε τη χώρα στο δρόμο της ανάπτυξης και όταν αφήσουμε οριστικά πίσω μας την σκοτεινή περίοδο των Μνημονίων. Όταν θα έχει επιστρέψει η κανονικότητα στη χώρα. Και κυρίως, όταν θα έχει αποκατασταθεί αυτή η μαγική λέξη. Η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στις δυνατότητες, πάνω απ’ όλα τις δικές τους, της χώρας και στους ίδιους τους θεσμούς της Δημοκρατίας. Τότε ναι θα μπορούμε να πούμε όλοι μαζί ότι τα καταφέραμε. Ότι κάναμε το καθήκον μας απέναντι στην πατρίδα.
 
Φίλες και φίλοι,
 
Κλείνω με την εξής παρατήρηση. Πολλές φορές, δεν θα κουραστώ να το λέω, η χώρα μας  έχει κάνει πολύ μεγάλες υπερβάσεις. Η ιστορία μας είναι γεμάτη από θριάμβους που διαδέχτηκαν καταστροφές. Και γνωρίζουμε από την ιστορική μας εμπειρία, ότι κάθε φορά που αφεθήκαμε και υποκύψαμε στις σειρήνες του λαϊκισμού υποστήκαμε εθνικές ήττες και κάθε φορά που  μπορέσαμε συγκροτημένα με αξιοπιστία, με ρεαλισμό να ενώσουμε την Ελλάδα, να διαβάσουμε τους διεθνείς συσχετισμούς προς όφελός μας, καταφέραμε και κάναμε  μεγάλες υπερβάσεις. Καταφέραμε τελικά, πάντα με τον δικό μας, αυτόν τον ιδιαίτερο, τον ελληνικό τρόπο, να ξεπερνάμε δυσκολίες. Με όπλο τις μεγάλες δυνάμεις, αλλά και τις κρυφές αξίες αυτού του έθνους. Την εργατικότητα. Την δική μας ευφυΐα. Το φιλότιμο.
 
Τώρα είναι η ώρα της δικής μας γενιάς. Μαζί θα σηκώσουμε ξανά ψηλά την Ελλάδα. Μαζί θα φύγουμε από τη σημερινή μιζέρια. Μαζί θα κάνουμε ξανά την Ελλάδα μας δυνατή και υπερήφανη.
 
Ελάτε μαζί μας. Εμπιστευθείτε μας. Έχουμε το σχέδιο για το πώς θα φέρουμε δουλειές στην Ελλάδα. Είμαστε έτοιμοι.
 
Είμαστε με τους πολλούς. Και οι πολλοί, όπως βλέπετε, είναι μαζί μας. Είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη πολιτική αλλαγή. Η Ελλάδα θα ξαναγίνει δυνατή και υπερήφανη. Και οι Έλληνες θα σηκώσουν, και πάλι, ψηλά το κεφάλι.
 
Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. Καλή χρονιά. Και με μια μεγάλη πολιτική αλλαγή για την παράταξή μας, για τη Νέα Δημοκρατία. Να είστε καλά,  ευχαριστώ πάρα πολύ.